Адамзат баласы жер бетінде жасап келе жатқан миллиондаған жылдардан бері еш елде, еш жерде өлген адамның мәйітін қорламаған. Көз жұмған адамның денесін жер қойнына берген. Мұндай мәдениетке жетпеген тайпалар, аборигендер де өліктің сүйегіне құрметпен қарап, көзден таса жерлерге апарып тастаған. Кейінгі бір-екі ғасырда көз жұмған адамның мәйітін жерге көму дәстүрі жер шарының барлық жерінде толық қалыптасқандығын білеміз. Ал енді қайтпас сапарға кеткен адамдардың үстіне дәрет алып тұрған жауынгерлердің хайуаннан несі артық? Бұл - олардың отбасынан, туған жерінен, өскен ортасынан алған тәлім-тәрбиесінің бір көрінісі болса керек.